تاریخچه جرثقیل

در سال 10 قبل از میلاد، معمار رومی باستان ویترویوس یک دستگاه بالابر را در کتابچه راهنمای معماری خود توصیف کرد. این نوع ماشین آلات دارای یک دکل با یک قرقره در بالای تیرک می باشد. موقعیت دکل توسط یک طناب ثابت می شود و از وینچ برای کشیدن کابل عبوری از قرقره برای بلند کردن جسم سنگین استفاده می شود. برخی از ماشین‌های دارای اضافه وزن می‌توانند از دو دکل برای شکل دادن به شکل استخوان شاه ماهی استفاده کنند تا جسم بلند شده را به سمت جانبی حرکت دهند، اما برد بسیار کوچک است و عملیات بسیار دشوار است.
تا قرن پانزدهم ایتالیا جرثقیل بازویی را برای حل این مشکل اختراع کرد. این نوع جرثقیل دارای یک بازوی کنسول شیبدار با یک قرقره در بالای بازو است که می تواند هم بلند شود و هم بچرخد. اما تا قرن هجدهم، انواع ماشین آلات بالابر مورد استفاده توسط انسان با نیروی انسانی یا حیوانی کار می کرد و از نظر ظرفیت بالابری، دامنه استفاده و کارایی کار بسیار محدود بود.
در اواسط تا اواخر قرن هجدهم، پس از آنکه وات بریتانیایی موتور بخار را بهبود بخشید و اختراع کرد، شرایط قدرت را برای ماشین‌های بالابر فراهم کرد. در سال 1805، مهندس گلن، لنی، اولین جرثقیل های بخار را برای محوطه های کشتی لندن ساخت. در سال 1846، آرمسترانگ بریتانیایی جرثقیل بخار را در حوضخانه نیوکاسل به یک جرثقیل هیدرولیک تبدیل کرد.
در اوایل قرن بیستم، جرثقیل های برجی در اروپا شروع به استفاده کردند.
جرثقیل عمدتاً شامل مکانیسم بالابر، مکانیسم عملیاتی، مکانیزم لوفینگ، مکانیسم چرخشی و ساختار فلزی است. مکانیسم بالابر مکانیزم اصلی کار جرثقیل است. بیشتر از یک سیستم تعلیق و یک وینچ تشکیل شده است و برخی نیز از سیستم هیدرولیک برای بلند کردن و پایین آوردن اجسام سنگین استفاده می کنند. مکانیزم عملیاتی برای انتقال اجسام سنگین به صورت طولی و افقی یا تنظیم موقعیت کاری جرثقیل استفاده می شود. به طور کلی از یک موتور، کاهنده، ترمز و چرخ تشکیل شده است. مکانیسم لوفینگ فقط بر روی جرثقیل های بازویی مجهز شده است. دامنه با بالا آمدن بازوی کاهش می یابد و با پایین آمدن آن افزایش می یابد. به دو نوع لافینگ متعادل و لوفینگ نامتعادل تقسیم می شود. مکانیزم چرخشی برای چرخاندن بوم استفاده می شود و از یک دستگاه محرک و یک دستگاه پشتیبانی چرخان تشکیل شده است. ساختار فلزی اسکلت جرثقیل است. قطعات باربر اصلی مانند پل ها، بوم ها و دروازه ها می توانند سازه های جعبه ای، سازه های خرپایی یا سازه های شبکه ای باشند و برخی می توانند از فولاد شکل دار به عنوان تیرهای نگهدارنده استفاده کنند.